Yamaha R3 test: Verrassende allrounder in een sportief jasje

21-06-2015

Ruim een jaar na de test van de Yamaha YZF-R125 mag ik het jongste familielid verwelkomen in Nederland. De R3 vult de leegte op die bestaat tussen de R125 voor het A1 rijbewijs en de R1 en R6 voor het A rijbewijs. De R125 heb ik omschreven als “vlijmscherpe 11kW motorfiets” en ik denk niet dat ik de R1 en de R6 hoef te introduceren. Dus, hoe past de R3 in dat indrukwekkende rijtje? Tijd om dat uit te vinden!


Wellicht wordt dit je eerste motorfiets. Misschien heb je hiervoor een R125 of een soortgelijke bike gereden. Veel maakt dat niet uit want opstappen op de R3 is een grote verrassing. Nadat ik een aantal weken hiervoor in relatief comfort heb gereden (lees: geknald) op de MV Agusta Dragster RR kan ik niet zeggen dat ik er naar uit heb gekeken om opgevouwen op een racemotor te zitten. Dat heeft wellicht wat te maken met m’n knie die net zoals die van Marc Overmars betere dagen heeft gekend. Maar misschien ook wel met datgeen waar Yamaha racers om bekend staan: een zeer sportieve zithouding. Dat valt dus ontzettend mee want waar bij sportmotoren de clip-ons meestal lager dan de kroonplaat zijn bevestigd, is dat bij de R3 juist niet zo. Hierdoor wordt de zithouding gelijk drastisch anders dan verwacht en eerlijk gezegd vind ik dat niet heel vervelend. Ook de voetsteuntjes zijn relatief laag geplaatst waardoor de knieën in een prettige hoek worden gedwongen. Een andere verrassing is het uiterlijk. Natuurlijk, het is overduidelijk dat ik hier met een Yamaha uit de R-serie te maken heb maar het is goed om te zien dat ‘ie wel een eigen smoelwerk heeft meegekregen en niet een copy-paste is van z’n broertjes.

Lichtgewicht supersport voor elke dag

Zelf omschrijft Yamaha de R3 als “lichtgewicht supersport voor elke dag”, wat goed uitkomt aangezien ik de motor deze week elke dag nodig heb. Vooral het woord “supersport” zorgt ervoor dat er wel weer wat gaat kriebelen en dus ga ik op zoek naar m’n leren pak die ik een aantal jaar geleden heb opgeborgen. Confronterend als dat kan zijn probeer ik mezelf erin te wurmen en dat gaat eigenlijk een stuk makkelijker dan gedacht; nice! Maar dat terzijde, even wat specs op een rijtje: 321cc 2-cilinder, 30,9kW (42pk), 29,6 Nm, 169kg rijklaar, standaard ABS en een prijskaartje van €5.999,-. Daarmee is ‘ie vergelijkbaar met z’n naaste concurrentie: KTM RC390, Kawasaki Ninja 300 en Honda CBR300R alhoewel laatstgenoemde toch €1000,- goedkoper is. Helaas hebben we de Honda en KTM nog niet kunnen testen maar van de Kawasaki weten we al dat het een zeer goede motorfiets is. Yamaha had geen soortgelijk motorblok liggen en heeft deze dus vanaf een blanco vel  moeten ontwerpen. Hebben ze daardoor de boot gemist of is de R3 ‘last but not least’?

Nieuw, nieuwer, nieuwst

De R3 is zó nieuw dat de importeur nog geen eens kans heeft gehad om ‘m fatsoenlijk in te rijden en dus metde vraag komt of ik rustig aan wil doen met warm rijden. Geen probleem natuurlijk, alleen kom ik op deze manier wel achter de achilleshiel van de Yamaha: het vermogen onderin de toerenkelder.  Of het gebrek daaraan. Natuurlijk, het blijft 321cc dus dat hoort erbij maar nu de gearindicator veelvuldig tussen 1, 2, 3, 4, 5 en 6 schakelt valt het zeker op. Bij Brikkels vinden we vaak dat een gearindicator geen overbodige luxe is, zeker niet bij motoren die gericht zijn op beginnende of opnieuw opstappende motorrijders omdat het toch een stukje rust brengt. Dus dat is een mooi pluspunt. Overigens is het gehele display ontzettend duidelijk en druipt het race DNA van de cockpit af door de  prominente toerenteller en shiftindicator die, toegegeven, er meer voor de sier zit dan echt een functie heeft aangezien het lampje daarvoor te zwak is. Terug naar het rijden, daar gaat het tenslotte om. Om de R3 eens goed uit te proberen ‘reizen’ we af naar de Amstel en omliggende polders waar ook nog eens mooie plaatjes geschoten kunnen worden. Op de snelweg houdt de R3 zich eigenlijk prima en valt er aan de stabiliteit niets af te dingen. Ook qua snelheid valt er niets te klagen over de prestaties, 120km/u is geen probleem en met een behaalde top van 174km/u heb je altijd iets extra’s over om mee te komen of om even snel iemand in te halen. Bijkomend voordeel; je kan je rijbewijs op deze manier niet kwijtraken! Op sommige snelwegen dan..

Instabiele stabiliteit

Misschien ken je de afrit Vinkeveen die direct volgt als je van de A9 de A2 op rijdt. Als je die kent dan weet je ook dat die bocht, met perfect nieuw asfalt, er heerlijk bij ligt op een zonnige dag als deze. Ideaal dus om de R3 aan z’n vuurdoop te onderwerpen en die doorstaat ‘ie met vlag en wimpel. De 169 kilootjes laten zich makkelijk op een koers leggen en wanneer ik nog wat extra gas geef, omdat ik eerlijk gezegd de R3 heb onderschat, geeft het stalen diamantframe geen kick. Bovendien kan ik door m’n heupen een tikje extra opzij te zetten de bike eenvoudig iets schuiner zetten om te compenseren voor de extra snelheid. Instabiele stabiliteit zal ik maar zeggen. Heerlijk zo’n snelle bocht en eigenlijk hét terrein voor sportmotoren. Daarmee rijst ook gelijk de volgende vraag: Hoe zit dat dan met de korte bochten van de smalle dijkjes? Dat is dikwijls toch het territorium van nakeds die met hun bredere stuur en rechtere zithouding net wat makkelijker te ‘handelen’ zijn in dit soort omstandigheden. Maar dankzij die verrassende zithouding kan je juist uitstekend uit de voeten op de prachtige dijken rondom Vinkeveen. Bovendien zorgt de lichtvoetigheid van de R3 ervoor dat je elke situatie de baas bent, of er nou opeens een koe op de weg staat of dat de bocht toch wat scherper is dan je had geanticipeerd. De remmen dragen daar hun steentje aan bij; de voorrem bijt niet maar levert voldoende remkracht wanneer er stevig wordt geknepen en met standaard ABS zal je je niet zo snel onderuit remmen. De achterrem is een leuke toevoeging maar daar zal je het niet van moeten hebben.


Looks

Belangrijk aspect van elke test zijn de foto’s en voor elke goede foto die op de website staat zijn er misschien wel 5 á 10 die niet goed genoeg of onscherp waren. Dat betekent dus veel omkeren om de bocht in kwestie opnieuw te bestormen en op die manier een zo spectaculair als mogelijk plaatje te schieten. Als ik hier had gestaan met een ieder andere racemotor was dat nogal een kluif geweest, de weg is hier waarschijnlijk niet breder dan een meter of twee. Echter zorgt de uitstekende stuuruitslag ervoor dat dit geen enkel probleem is en als het motorblok onderin ietwat soepeler was geweest dan zouden de beruchte ‘achtjes’ absoluut een eitje zijn. Nu ik het toch over het motorblok heb, dat is lekker pittig mits je de naald boven de 7.000 rpm houdt. Het blok trekt dan gretig door naar de begrenzer die bij 12.500 rpm ligt en binnen die ‘range’ is de paralleltwin zeer kwiek en bij de les. Daaronder is het echter toch wat teleurstellend, net als het geluid. Een beetje als een schaap in wolfskleren en dat is niet de juiste volgorde. Met name het geluid valt zeer tegen en dat kan ook niet anders als je kijkt naar de opening waar het geluid uit zou moeten komen. Gelukkig zullen er vast after market dempers beschikbaar komen zodat de R3 het geluid produceert dat de rest van de motorfiets verdient. Want het gebeurt niet vaak maar over deze Yamaha hebben we allemaal dezelfde mening: dat ‘ie er ontzettend gaaf uitziet. De koplampen die wat weg hebben van de oude R6 spreken mij met name erg aan, lekker agressief en klaar voor de aanval. Precies wat je mag verwachten van een racer! Het subtiele ‘320’ boven de linker koplamp (of rechter, zo je wilt) is een leuk detail en de Y-spaken zien er gaaf uit. De traditionele kleurstelling van de Yamaha maakt het plaatje compleet en het eindresultaat vind ik zo cool dat het jammer is dat de R3 er ten tijde van mijn rijbewijs restrictie nog niet was.


Conclusie

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: €5.999,- is een hoop geld voor iemand die net 20 is. Vergeet trouwens niet dat je daarbij nog een knappe nieuwe demper moet optellen zodat de R3 net zo klinkt als dat ‘ie eruit ziet. Maar dan heb je wel een heerlijke sportieve motor die op een aantal gebieden eigenlijk het beste van twee werelden combineert; de lusten zonder de lasten om het zo te zeggen. Aan de ene kant heb je de race looks en dito ‘handling’, zeker in snelle bochten en aan de andere kant heb je de vrij comfortabele zithouding, vering en stuuruitslag die je eerder bij een naked zou verwachten. Dus nee, ondanks dat we een aantal van z’n naaste concurrenten nog niet hebben getest kan ik wel zeggen dat ‘ie zeker niet ‘least’ is! Want in mijn ogen heb je een motorfiets waar je in ieder geval twee jaar, of langer natuurlijk, ontzettend veel plezier van kan beleven. En misschien nog wel belangrijker; eentje die makkelijk te berijden is om zo de fijne kneepjes van het ‘vak’ te leren!

Tekst: Dennis
Foto’s: brikkels.nl
Bouwjaar: 2015

Klik hier voor de technische specs




Opties

Lettergrootte:

Poll

Met de motor op vakantie?


Ja Nee

Contact

Vragen of opmerkingen? neem hier contact met ons op!

Motor Marktplein

Wilt u als dealer uw motoren aanbieden via het Motor-Marktplein dan kunt u zich hier aanmelden

KW - PK

KW
PK