Triumph Thruxton 900 test: Jaren '60 anno nu

18-06-2015

Na de Triumph Daytona 675R met pijn in het hart weer terug gebracht te hebben, stond daar gelukkig een mogelijk nieuwe liefde voor mij klaar: de Triumph Thruxton 900. Op de naam/logo op de tank na zijn er weinig gelijkenissen tussen de 675R en de Thruxton 900. Zelfde makelij maar compleet andere motoren. Ik moet zeggen dat ik mij bij de aanblik van de verschillende Thruxton 900 motoren die uitgestald staan bij de Triumph importeur wel kan vinden in de populariteit van caféracers en ‘oldschool’ motoren. De Thruxton 900 ziet er wat mij betreft zelfs met de meest kritische blik gewoon stoer uit, en net zoals bij de Bonneville en de Scrambler waan je jezelf Steve McQueen en komen oude tijden weer tot leven op mijn nieuwe vriend voor deze week.

Appels en peren
De overgang van de supersport naar de voor het A2 rijbewijs geschikte Thruxton merk ik, naast de totaal andere zitpositie, in eerste instantie vooral aan het remmen. De Thruxton remt wel, maar in vergelijking met de 675R lijkt de remweg 2x zo lang te zijn. Ik realiseer me dat dit geen eerlijke vergelijking is en hier houd ik dan ook op met het vergelijken van de twee motoren omdat appels en peren nou eenmaal niet te vergelijken zijn. Na enkele kilometers op de Thruxton 900 gereden te hebben raak ik gewend aan de gasresponse, het acceleratievermogen en ook aan de remkracht. Alle drie zijn niet geweldig, maar zeker afdoende om genoeg plezier mee te beleven het aankomende weekend.

Luxemburg
Ik vertrek dit weekend namelijk naar Luxemburg om daar deel te nemen aan de toertocht van mijn oude rijschool (Rijschool Schulz). Ongeveer 140 motoren die allemaal dezelfde route rijden richting Vianden Luxemburg belooft een weinig enerverend vooruitzicht op het gebied van snelheid en ‘lekker doorrijden’. Nee, niets van dat; het betekent rustig in colonne over de snelweg tuffen en zo om het uur stoppen voor een tankbeurt en een hapje en een drankje. De heenreis zal vooral in het teken staan van lekker ouwehoeren met mede motorrijders en mooie verhalen vertellen over verschillende belevenissen op de motor. Ondanks dat ik meer van het motorrijden houd dan van het ‘motor-ouwehoeren’’ kijk ik uit naar het weekendje sturen dat morgen gaat beginnen.

Is het een oudje?
Bij het verzamelen voor de toertocht rijd ik op de Thruxton 900 het terrein op en het is opvallend hoeveel hoofden omdraaien bij het voorbij rijden. Ik had dit gister tijdens mijn eerste rit ook al gemerkt bij mijn eerste tankbeurt: de Thruxton 900 valt op! De pompbediende gaf mij een compliment over ‘mijn’ motor en vroeg een beetje vertwijfeld: “is het een oudje of een nieuw model?”. Een groter compliment richting de mannen van Triumph is er wellicht niet mogelijk. Ze zijn erin geslaagd de Thruxton van de ‘60’s na te bouwen zonder af te doen aan zijn historisch erfgoed. Het gebeurd niet vaak dat fabrikanten hun best doen om de technologische ontwikkelingen die in een motor zitten zoveel mogelijk te verbergen. Dit heeft het Engelse Triumph wel voor elkaar gekregen bij de Thruxton 900 die erg dicht bij zijn originele roots is gebleven. Dit zorgt ervoor dat de Thruxton niet aan karakter verliest terwijl hij qua betrouwbaarheid en rijeigenschappen niet onderdoet voor ‘nieuwerwetse’ motoren.

Van café naar café
De Thruxton is geboren als caféracer in de jaren ‘60 waar motorrijders met zwaar gemodificeerde motoren van café naar café scheurden. Deze motoren hadden vaak de Bonneville als basis maar verschilde vervolgens door de vele modificaties zowel qua uiterlijk als stuurgedrag van hun grondlegger. Zo werd het stuur verlaagd en het zadel ingekort om een meer racey karakter te creëren. Dit racey karakter is er heden ten dage in vergelijking met racemotoren als de Daytona misschien niet meer zo, maar je hoeft je been maar over het zadel te gooien en je handen om de overigens zeer dikke handvatten te vouwen en je kan je voorstellen dat je in recordtempo van het ene naar het andere café aan het racen bent.

De eerste kilometers op de snelweg verraden dat de motor hier niet in haar natuurlijke element is. De zitpositie is, ondanks dat het stuur niet extreem laag is gepositioneerd, redelijk sportief en het zadel lekker hard waardoor je je kont na een paar uur rechtdoor rijden wel degelijk gaat voelen. Echter, het punt waar de tank het zadel raakt steekt op de een of andere manier een beetje uit wat voor mij erg onprettig aanvoelt. De zitpositie verraadt dat als je lange stukken moet rijden, de Thruxton 900 wellicht niet de beste keuze is. Als je voor comfort gaat dan heeft Triumph gelukkig genoeg andere motoren in haar assortiment. Nee, je koopt de Thruxton niet omdat ‘ie zo comfortabel is. Dit is ook nooit de insteek geweest van deze motor en dit ‘nadeel’ streep ik in mijn hoofd dan ook snel door. Beleving, dat is waar het om draait bij deze motor.

Beleving
De beleving begint bij het uiterlijk. Je waant je zoals al een paar keer aangegeven in de jaren ‘60. Alsof de tijd heeft stil gestaan. Vervolgens krijgt beleving een extra dimensie als je de motor start en de twee cilinder er in combinatie met de optionele Arrow dempers (uiteraard zonder DB-killer) rustig op los begint te sputteren. Door middel van een mooi gebrul uit de Arrow uitlaat laat de Thruxton 900 weten dat ‘ie klaar is om ervandoor te scheuren. En nu ik toch in de bochtige omgeving van Luxemburg ben is dit dan ook precies wat ik van plan ben te gaan doen.

Maar eerst, omdat ik ‘m zo mooi vind, nog heel even stil staan bij het uiterlijk. De motor klopt gewoon. Het begint bij de ronde koplamp die omlijnd wordt door een strak windscherm die wonderbaarlijk goed werkt tijdens het rijden. Het smalle stuur met daaraan de chromen spiegels gemonteerd is niet alleen stijlvol, maar tijdens het rijden geeft het stuur je ook daadwerkelijk het gevoel om op een café racer te rijden. De spiegels geven een prima zicht naar achter, zij het met flinke trillingen als de motor lekker op stoom is. Ik neem deze trillingen echter voor lief en plaats dit onder het kopje ‘charme’ van de motor. De gele lijn, die begint bij het windscherm en vervolgens via de tank bij het demonteerbare afdekkapje voor de duopassagier eindigt zorgt ervoor dat de motor tot één geheel wordt maakt. Vervolgens maken alle chromen accenten en de strakke Arrow uitlaten het voor mij een motor waar ik graag mijn hoofd voor omdraai als ‘ie voorbij rijdt.

Laat het spelen beginnen!
Zoals gezegd is de Thruxton 900 na het omdraaien van de sleutel in het overigens onhandig geplaatste contactslot en na één druk op de startknop klaar om ervandoor te scheuren. En hé, laat er vandaag heel toevallig een soort 1000 bochtenroute op de planning staan. Laat het spelen beginnen!

Ik merk bij de eerste meters van vandaag dat de Thruxton 900 eerst een beetje warm gereden moet worden voordat hij lekker soepel loopt. Ik heb de choke, die aan de zijkant van de motor onder de tank geplaatst is, op standje 1 van de 2 mogelijke standen staan waardoor de motor net even wat meer benzine toegevoerd krijgt. Na een paar kilometer merk ik dat de motor soepeler begint te lopen en ik voer het tempo een beetje op.

Voor mij rijdt een Triumph Street Triple die het tempo lekker aangeeft en ik zet de Thruxton een versnelling lager en ik ga er vol gas, torso plat op de tank, achteraan! De Arrow uitlaat laat weten het naar zijn zin te hebben en het 18 inch voorwiel en het 17 inch achterwiel zorgen ervoor dat ik zeer stabiel op hoge snelheid de bocht door schiet. De Thruxton gaat precies daarnaartoe waar ik wil dat ‘ie gaat. Als ik na de bocht vervolgens vol gas geef en de soepele parallel twin 865 cc met 68 pk haar werk laat doen, dan is het overdreven om dit een explosie van kracht te noemen. De motor trekt de straatstenen dan ook niet uit de weg, maar je komt zeker rap van je plek. Meer dan genoeg in ieder geval om ervoor te zorgen dat ik met plezier achter de Street Triple aan rijd.

Teleurstellende remmen
Zo goed als de Thruxton er uit ziet en stuurt, zo teleurstellend zijn de remmen. Zoals ik direct na het inleveren van de Daytona al aangaf, ik mag ze niet vergelijken met elkaar, maar na een weekendje sturen kan ik mij er nog steeds niet overheen zetten. Waarom niet gewoon twee schijfremmen? De motor komt wel tot stilstand, maar het voelt zo zompig aan dat ik keer op keer de motor als grootste krachtbron voor het remmen heb gebruikt. Zeker als je op snelheid je favorieten bochtenroute aan het rijden bent is het essentieel één, of misschien zelfs wel twee, versnellingen terug te schakelen om op die manier maximaal de remkracht van de motor te benutten. Ik moet zeggen, dit went wel snel en je kan in ieder geval zeggen dat je moet werken voor je bocht.

En als ik dan toch op de klaagstoel zit. Waarom zit de standaard op zo’n onmogelijke plek?! Elke keer is het weer zoeken naar dat ding en dat komt dan toch een beetje knullig over als je voor een vol terras met trots je Triumph parkeert. Een tweede nadeel vind ik de afwezigheid van ABS op de remmen. Ok, het is een oldschool motor, maar een beetje remtechniek van de 21e eeuw kan geen kwaad. Een derde punt van kritiek heb ik eerder al aangegeven, en dat is het zadel. Het zit op zich prima, maar de rand van het zadel prikte naar in mijn lies waardoor ik ‘s avonds in bed nog steeds het zadel in mijn been voelde. En een laatste, zeer klein puntje van kritiek: er zit geen slot op de tankdop.

Conclusie
Ok that's it. Genoeg gezeurd. Terug naar de fantastische machine die Triumph heeft gebouwd. Ik ben overtuigd geraakt van de motor en door de verschillende Triumph testen die we al gedaan hebben ben ik een fan van Triumph geworden. Als retro motor zal de Triumph Thruxton 900 je niet teleurstellen. De motor is standaard eigenlijk al af, en vervolgens heb je meer dan voldoende keuze uit aftermarket onderdelen waardoor je de motor volledig ‘eigen’ kan maken. De rijeigenschappen zijn, op de remmen na, erg goed en de motor geeft in de bochten een bak vertrouwen waardoor je elke bocht net een beetje harder en schuiner durft te gaan. De rijeigenschappen zullen echter nooit dé reden zijn om een Thruxton aan te schaffen. De beleving die je vanaf het allereerste moment bij de motor ervaart zal dit daarentegen wél zijn. De Thruxton 900 is retro ‘at it’s best’. En eigenlijk begint het pas bij het aanschaffen van de motor. Daarna kan je je creativiteit de vrije loop laten en er volledig je eigen motor van maken waarmee jij geheel in Steven McQueen style van café naar café kan racen! Enjoy!

De prijs? €10.890,- (zonder accessoires)

Overige specs? Klik hier


Test: Hugo
Jaar: 2015
Foto’s: Brikkels.nl

 




Opties

Lettergrootte:

Poll

Met de motor op vakantie?


Ja Nee

Contact

Vragen of opmerkingen? neem hier contact met ons op!

Motor Marktplein

Wilt u als dealer uw motoren aanbieden via het Motor-Marktplein dan kunt u zich hier aanmelden

KW - PK

KW
PK