Kawasaki Z300 test: Geweldige toevoeging voor het A2 rijbewijs

23-05-2015

Lente, naar mijn bescheiden mening de mooiste tijd van het jaar. Ondanks dat ik in de winter wel doorrij is er niets lekkerders dan de wintervoering uit je kleding te ritsen en de winterhandschoenen weer in de kast op te bergen. Alhoewel, niets lekkerders is misschien wat overdreven.. Maar je begrijpt wat ik bedoel. Waar ik vorig jaar het spits mocht afbijten met de Kymco K-Pipe, wat geen groot succes was, is het in 2015 de beurt aan de Kawasaki Z300 en ik moet zeggen dat ik hoge verwachtingen heb nadat we vorig jaar ook de Z800e en de Ninja 300 hebben mogen testen. Als het dan ook nog een echt mooie lentedag in April is wanneer ik de Kawa mag ophalen kan het bijna niet meer misgaan: dit wordt feest!

Bloedverwanten

Zo-even blikte ik al terug naar de Ninja 300 en de Z800e en daar heb ik m’n redenen voor aangezien de Z300 van beiden wat weg heeft. Voor wat betreft de Ninja beschikt deze Kawa over exact hetzelfde motorblok, die vorig jaar bij mijn collega behoorlijk werd geprezen vanwege zijn soepel- en zuinigheid en beleving. Als we aan de andere kant kijken naar de Z800e, dan is duidelijk te zien dat dit het trotse broertje van is, met hetzelfde agressieve uiterlijk en is deze ook sterk beïnvloed door Kawasaki’s concept ‘massa naar voren, minimalistische kont’, zoals zij dat zelf omschrijven. Dus: aan de ene kant een puik motorblok met aan de andere kant een agressieve styling. Lijkt me een ideale combi, kom maar op met de Z300!

Sexy

Als ik aan kom rijden bij de de importeur en ik zie de Kawa klaarstaan kan ik niet anders dan toegeven dat ‘ie er wel écht lekker uitziet, een beetje zoals Escha Tanihatu; sexy en petite. En als ik dan toch op de biechtstoel zit; ik ben niet zo’n fan van het Kawasaki groen. Maar van deze matte kleurstelling kan ik blij worden. Erg blij. Het is lastig te zeggen waardoor dat precies komt: de groene metallic glinstering in de matte lak, deze groene kleur matte lak of een combinatie van die twee maar dat maakt eigenlijk niet uit want ik vind het sexy. Even een korte samenvatting van de stand van zaken: volgens mijn collega een motorblok waar ik erg gelukkig van zal worden, agressieve styling, sexy kleurstelling en had ik al gezegd dat er een Akrapovic demper op zit? Geef me die sleutels!!

Less is more

Opstappen gaat in ieder geval super eenvoudig, met een zithoogte van 785mm kan ik met mijn 1.80 eenvoudig m’n been over de motor heen zwaaien. Dit gecombineerd met het zadel dat zeker niet breed te noemen is kan ik met beide benen makkelijk tegelijkertijd aan de grond komen, ideaal als je een keer je evenwicht dreigt te verliezen of een noodstop moet maken. Het gewicht van de Z300 draagt ook bij aan het gevoel dat je, mocht je een keer je evenwicht verliezen, ‘m makkelijk op kan vangen. Met een rijklaar gewicht van slechts 170kg is de Kawasaki geen magere Hein maar is er wel een lekker strak dieet aan vooraf gegaan en er zijn aan boord dan ook geen overtollige kilootjes te ontdekken. Dan het grote moment, le moment sûpreme: het omdraaien van de sleutel en de startknop indrukken! Aangezien ik de startknop van een 296cc groot blok indruk had ik van tevoren niet heel erg goede hoop op een spectaculaire show, toen ik de Akra demper zag werd die hoop al wat beter en nu de zuigers van de parallel-twin eenmaal op gang waren gekomen moet ik mijn complimenten geven aan de ingenieurs uit Slovenië. Geen harde klappen en geen asociaal gedoe maar een prettig, monotoon gebrom. En als ik iets geleerd heb is het dat wanneer de toerenteller naald richting de 13.000 RPM gaat, de Akra pas het achterste van z’n tong laat zien. Dus genoeg gezwam, koppeling in, schakelpookje naar beneden en rijden maar.

Wat direct opvalt is de sportieve hoek waar de knieën in worden gedwongen. Duidelijk is dat deze motor voor iedereen rijdbaar moet zijn, dus ook dames en heren die wat minder ver vooraan stonden toen de centimeters werden verdeeld. Maar goed, we rijden en dat is immers waar het om draait. Zodra ik terrein van Kawasaki verlaat valt me het eerste minpuntje op: de knipperlicht indicatoren. Die zijn vrijwel niet zichtbaar en het is zonde dat Kawasaki daar niet beter op gelet heeft want zelfs in het donker zijn ze lastig zichtbaar en daarmee bereiken ze volgens mij precies het tegenovergestelde van waar ze voor bedoeld zijn. Dat gezegd hebbende; het rijden gaat verder ontzettend soepel. Nauwelijks trillingen, iets dat voor een staande parallel twin een knappe prestatie is van “de groenen”. Natuurlijk rijden we als Brikkels zijnde altijd een kilometertje of tien warm, we willen geen blokjes de soep in draaien maar na zo’n lange tijd zonder getest te hebben vergt dat toch wat discipline. Maar zoals een wijs man ooit zei, elk nadeel heb z’n voordeel en dus kan ik de eerste paar kilometers op die manier goed gebruiken om de andere aspecten van de Z300 te ervaren. De hoek van m’n knieën is zoals gezegd sportief maar voor mijn lengte nog goed te doen maar ik ben bang dat je niet veel langer moet zijn dan ik om daar, met name met langere ritten, last van te krijgen. M’n bovenlichaam zit een beetje naar voren gebogen en het stuur is niet zo breed en door die zithouding alleen al krijg ik het gevoel van de Kawasaki dat ‘ie er zin in heeft! Het dashboard is zeer overzichtelijk, met uitzondering van de knipperlichten indicatoren dan. De analoge toerenteller is prominent in het midden geplaatst, precies zoals ik dat prettig vind. De digitale snelheidsmeter is zelfs op deze zonnige dag goed af te lezen, niets meer aan doen dus. Het zadel is redelijk smal maar wat mij betreft precies goed qua “hardheid”; erg comfortabel. Zeggen dat een ritje naar de Eifel op een naked een eitje zal zijn zal je mij niet horen zeggen maar ik denk zeker dat het goed te doen is. Aangezien ik op de negen kilometer zit en bijna los mag, nog een laatste dingetje dat me opvalt en dat is de tank. Die is namelijk niet van één of ander hoogwaardig plastic maar van aluminium. Misschien is dat een kronkel in mijn hoofd maar nu ik toch zo openhartig ben in deze test: ik vind het fijn om dat metalige geluid te horen als ik op de tank tik, een soort dwangneurose die ik heb.

Rijden maar!

Genoeg geouwehoerd, tijd om het blok van de Z300 aan het werk te zetten! Ik schakel van de vierde versnelling terug naar de tweede en laat de koppeling veel te bruusk opkomen maar de achterkant geeft geen kick. Een vluchtige blik naar de specs zou me later leren dat de Z300 standaard is uitgerust met een slipperclutch, precies om dit soort botte capriolen op te vangen en mijn ego te strelen. Dankjewel Kawa! Vervolgens trek ik de gashendel tegen de stuit om eens te kijken wat de Z300 allemaal in petto heeft voor mij deze week. Laat ik het in tweeën opdelen en dan beginnen met het geluid want dat is werkelijk waar héérlijk. Waar ik het stationair lopen nog omschreef als een prettig en monotoon gebrom is dat nu van een heel andere orde en herken ik  het haast niet meer terug. Het is een rauw geluid wat me doet denken aan ontzettend gegrom maar in tegenstelling tot een vier cilinder gaat het nooit over tot gehuil en wordt het grommen alleen maar intenser. Erg verslavend en als je dan het gas loslaat pruttelt en knettert het allemaal nog lekker na; leven in de brouwerij! En dan het tweede deel wat zeker niet onder doet voor het geluid maar er wel door versterkt wordt: de versnelling. Oké toegegeven, ik ben onderweg met een bescheiden motor en dito vermogen, namelijk 39 pk en 27 Nm. Ik zal dus geen superlatieven gebruiken of zeggen dat ik word gekatapulteerd en moeite moet doen om het voorwiel aan de grond te houden maar ik moet wel zeggen dat ik positief verrast ben door de Z300. De test van de Ninja 300 is alweer even geleden en dat gevoel ebt dan toch weg blijkbaar, uit het oog uit het hart zullen we maar zeggen. De toerenteller van de Kawasaki gaat zeer vlot en gewillig richting de rode zone, de snelheidsmeter loopt hard op en dankzij de Akra heb ik eigenlijk direct lol en was mijn eerste gevoel dat dit feest zou worden precies in de roos.

Alhoewel, ik heb nog geen bocht genomen dus laat ik de huid niet verkopen voordat ik de beer heb geschoten. De motor laat zich door een tikje van de heupen ontzettend makkelijk de bochten in leiden. En dan druk ik het met ontzettend makkelijk misschien nog wel licht uit want het is dat ik door m’n helm geen vingers in m’n neus kan steken maar anders zou ik er wel vijf in kunnen werken en nóg die bocht fluitend doorkomen. En misschien denk je dan: “dan zal ‘ie wel niet zo stabiel zijn in diezelfde bocht”. Nou, dan zit je er naast want de Kawa vervolgt onverstoorbaar zijn weg. De  ‘Uni-Trak’ achtervering van Kawasaki en de 37mm telescoopvoorvork doen hun werk meer dan goed en filteren oneffenheden van het asfalt mooi weg en geven me tegelijkertijd veel gevoel en vertrouwen, voor mij zeer belangrijk. Ook het stijve ‘Diamond’ frame draagt z’n steentje bij welke is geoptimaliseerd op het circuit zodat stijfheid gegarandeerd is voor een sportieve rijstijl. Snelle bochten zoals snelweg afritten zijn daardoor elke keer weer een genot en ik heb zelfs een paar keer zomaar een afslag genomen om vervolgens gelijk weer de snelweg op te rijden, gewoon omdat het kan. Als er dan aan het eind van die afrit een rotonde is waardoor ik gelijk weer de snelweg op kan is het helemaal genieten. Eerst vol in de ankers en ondanks dat de Z300 is uitgerust met één voorrem mis ik geen remkracht en bovendien hapt ‘ie nooit en kan je met twee vingers eenvoudig doseren om af te remmen. Eénmaal op de rotonde laat de Kawa zich kinderlijk eenvoudig van rechts op links en vervolgens weer op rechts gooien, erg verslavend!

Conclusie

Na een weekje op de Z300 te hebben gereden ben ik niets anders dan enthousiast over wat Kawasaki heeft neergezet met deze motor. Eigenlijk, als je er over nadenkt, heb je in Nederland niet meer vermogen nodig dan deze 296cc produceert en dankzij het lichte motorblok rijdt ‘ie slechts 1:22, goed voor de portemonnee dus. Qua handling is het niets anders dan genieten en mijn enige minpuntjes zijn dan ook de knipperlicht indicatoren plus een gear indicator wat het leven wat eenvoudiger zou maken. Met een prijs van €5.499 is de Kawasaki een geduchte concurrent voor de KTM Duke 390 die we vorig jaar hebben mogen testen. Maar bij Brikkels zijn we vooral erg blij met de algehele line up in deze klasse want deze vergevingsgezinde fiets is absoluut een ‘pleaser’ en een mooie toevoeging voor het A2 rijbewijs!

Tekst: Dennis
Foto's: Brikkels.nl
Bouwjaar: 2015
Klik hier voor de technische specificaties




Opties

Lettergrootte:

Poll

Met de motor op vakantie?


Ja Nee

Contact

Vragen of opmerkingen? neem hier contact met ons op!

Motor Marktplein

Wilt u als dealer uw motoren aanbieden via het Motor-Marktplein dan kunt u zich hier aanmelden

KW - PK

KW
PK