Husqvarna TR650 Strada: De laatste der TR's

18-04-2014

Husqvarna is zo’n merk waar de meesten weleens van hebben gehoord maar voor mij hield het daar dan ook mee op. Het van origine Zweedse merk stamt uit 1903, is daarmee overigens samen met Harley-Davidson het oudste motormerk op de markt, en is medio jaren tachtig in handen gekomen van het Italiaanse MV Agusta waarna het in 2007 werd overgenomen door BMW. BMW heeft toentertijd veel geld gestoken in de ontwikkeling van de nieuwe fabriek en motoren zoals de Nuda 900 en de TR650 Terra en Strada. Totdat werd besloten het geheel te verkopen waarna KTM besloot Husqvarna van de Duitsters over te nemen. Zoals gezegd heeft BMW veel geld gestoken in de ontwikkeling van de Husqvarna’s, zo is het motorblok van de Strada die ik meekrijg nagenoeg hetzelfde, na enige tuning van Husqvarna, als dat van de BMW G650GS. Ook is op stekkertjes en dergelijke nog altijd de naam BMW terug te vinden. Een belangrijke reden dat KTM de productie van deze prachtmachine’s niet voortzet is dan ook dat het feitelijk BMW’s zijn maar dan gestript van alles wat ze een BMW uiterlijk zou kunnen geven. De belangrijkste reden is echter dat Husqvarna onder KTM teruggaat naar haar roots: off-road.

Genoeg geschiedenis

Of ik vind dat het een gemis voor de motorwereld is dat deze Husqvarna’s niet meer geproduceerd worden zal de tijd leren. Eerst maar eens de overstap zien te maken van de Harley-Davidson SuperLow naar deze TR650. Het is namelijk zo dat ik, met een half uur verschil ertussen, de Cruiser heb ingeruild voor de Supermoto en dat is op z’n zachtst gezegd een behoorlijk verschil. Ik weet niet eens waar ik moet beginnen om de verschillen te beschrijven en aangezien dit geen vergelijkingstest is ga ik mezelf dat ook niet aan doen. Wat me in ieder geval duidelijk is gemaakt tijdens het overhandigen van de sleutels is dat het een absolute allemansvriend is en dat ‘ie met standaard ABS, betrouwbaar BMW blok én een nieuwprijs van 5.999 euro (!) ook nog een koopje is. En of ik niet interesse heb om mijn motor in te ruilen en mocht dat op het eerste oog niet zo zijn dan zal dat volgende week als ik de motor inlever wél zo zijn! Uit die woorden spreekt behoorlijk wat vertrouwen en dus is het tijd om het helmpje op te zetten en te kijken of deze woorden waarheid of slechts een verkooppraatje zijn.

The girl next door

Zodra het motorblok tot leven komt weet ik gelijk weer waarom ééncilinders toch wel mijn favoriet zijn. Het geluid dat uit deze strakke dempers komt is echt om van te smullen en het logo van Husqvarna dat is verwerkt in de uitlaten is een tof detail. In tegenstelling tot de SuperLow, om nog een allerlaatste vergelijking te maken, is het een hele opgave om de Strada te beklimmen maar op het moment dat ik zit voelt het als gegoten. De breedte van het stuur, de hoek die mijn knieën maken, de afstand van het stuur tot m’n torso, de algehele zithouding lijkt gewoon te kloppen. Maar hetgeen dat me écht verbaasde was het gewicht. Met een opgegeven gewicht van 186kg (rijklaar) kan je het geen zware motorfiets noemen. Het zwaartepunt van de Husqvarna ligt echter zó laag dat het lijkt alsof het geen 186kg maar 150kg is en dát voel je al na de eerste meters. Nu snap ik wat er werd bedoeld met “allemansvriend” want deze eigenschap gecombineerd met de licht bedienbare koppeling, goede gasrespons en mooi doseerbare Brembo remmelarij maakt deze Strada tot een ontzettend toegangbare motorfiets. 

Nu hoor ik u al denken; “is dat dan niet saai?”. Laat ik het zo stellen: ik krijg bij de TR650 een beetje het ‘girl next door’ gevoel. In mijn ogen is ‘the girl next door’ zo’n onschuldig, lief meisje maar als je d’r beter leert kennen realiseer je je al snel dat je er behoorlijk naast zat. Zo van, stille wateren hebben diepe gronden. De machine lijkt lief en onschuldig maar als je ‘m beter leert kennen begin je je te realiseren dat ‘ie stoute trekjes heeft, een ‘dark side’. Een beetje schunnig eigenlijk en dat wordt ook afgestraald op de berijder. Dat is in ieder geval bij mij zo want normaliter kan ik mezelf plaatsen in de hoek van de rustige motorrijders, om er maar eens een label op te plakken. Maar het gemak waarop de Strada zich laat berijden laat ook die stoute trekjes bij mij naar boven komen en nu is het maar duimen dat deze eigenschap me geen knaken gaat kosten.


Het zijn niet zozeer de boetes op de snelweg waar ik bang voor ben. 120km/u is hard zat en zonder enige vorm van windbescherming lijkt het bij de topsnelheid van 174km/u alsof je er ieder moment van af kan wapperen. Nee, het zijn de momenten dat je voor het stoplicht staat en even stevig wilt accelereren om dat heerlijke geluid van de 650cc grote monocilinder tot je te nemen. En dat je je twee tellen later realiseert dat je alweer 70km/u rijdt en snel in de spiegels kijkt of oom agent je niet probeert bij te houden. Ik kan u vertellen, de momenten dat ik ‘even stevig wilde accelereren’ zijn talrijk want juist die momenten zijn ontzettend verslavend. Mijn collega omschreef ‘m als een ‘hooligan bike’ en als ik deze motor zou moeten omschrijven in één of twee woorden dan vind ik dat wel een goeie. Wheelies zijn bijvoorbeeld kinderlijk eenvoudig; hou de tellernaald boven de 4500 toeren, laat de koppeling opkomen en het feest kan beginnen. Ook zijn  stoppies een koud kunstje, de ABS kan uitgeschakeld worden door de knop tijdens stilstand een aantal seconden in te drukken en vervolgens is het een kwestie van doseren met de remhendel. Hier geldt ook weer dat ik vrijwel nooit dit soort capriolen uithaal maar op één of andere manier brengt de Husq het in me naar boven en geniet ik ervan met volle teugen! “Kun je er ook nog een beetje mee sturen?” is dan een logische vraag. Hoe leuk het ook is om bovengenoemde capriolen uit te halen, praktisch zijn ze niet en bovendien ook niet bepaald legaal. Het antwoord op die vraag is, zoals u ondertussen misschien al aan ziet komen, vrij eenvoudig. Het antwoord is namelijk “ja” en ik wil zelfs nog wel iets verder gaan. Ik denk dat de Strada de gemakkelijkste, meest handelbare en wendbare motorfiets is waar ik tot op heden mee heb mogen rijden. En zoals hier te zien is, begint dat toch al best een aardig lijstje te worden. Dat terzijde, het bochtenwerk. Om dat eens te testen rij ik vanuit Amsterdam richting Spaarnwoude waar het ondanks het mooie weer lekker rustig is. Hier komt dat lage zwaartepunt, net zoals in de stad overigens, pas écht goed tot z’n recht. De motor doet precies wat ik wil en wanneer ik een bocht niet helemaal goed inschat of ik ga er iets te hard in dan kan ik dankzij een duwtje op één van de stuurhelften kinderlijk eenvoudig corrigeren en prik ik ‘m alsnog daar waar ik hebben wil. En dat is écht verslavend want ik krijg het gevoel dat het de TR650, ondanks mijn verwoede pogingen, niet hard genoeg kan gaan.

Conclusie

Zo dan, de Husqvarna kan naar mijn bescheiden omschreven worden als een zeer wendbare, verslavende ‘hooligan bike’. Maar laat ik niet vergeten de prijs nogmaals te noemen want met 5.999,- euro zou je bijna ‘budget bike’ aan bovenstaande omschrijving kunnen toevoegen. Aangezien je daar standaard ABS, een betrouwbaar BMW motorblok (en meer), een gaaf design, een verbruik van 1:20 én een limited edition (gezien het feit dat ze niet meer worden geproduceerd) voor krijgt kan ik me niet voorstellen dat de resterende 200 Strada’s nog lang te koop staan. En ik vind dat verdomde jammer want ik moet eerst nog sparen voordat ik mijn motor kan inruilen.

Tekst: Dennis
Foto’s: Brikkels
Bouwjaar: 2014




Opties

Lettergrootte:

Poll

Met de motor op vakantie?


Ja Nee

Contact

Vragen of opmerkingen? neem hier contact met ons op!

Motor Marktplein

Wilt u als dealer uw motoren aanbieden via het Motor-Marktplein dan kunt u zich hier aanmelden

KW - PK

KW
PK