Triumph Bonneville test: Oude tijden herleven voor het A2 rijbewijs

19-11-2013

Oude tijden herleven met de Triumph Bonneville die sinds 2001 nagenoeg ongewijzigd is gebleven en op dit moment optimaal profiteert van de hernieuwde interesse in retro modellen. Ik moet toegeven dat ik vooraf niet direct overtuigd was van dit type retro motoren. Echter, na een week op de Bonneville(s) gereden te hebben kan ik niet anders dan mijn mening herzien en het eens zijn met de omschrijving van de Bonneville op de site van Triumph. Volgens Triumph staat de Bonneville voor vrijheid, voor open wegen en voor onafhankelijkheid. Triumph heeft zowel een Bonneville 35 kW als een Bonneville (T100 black) met vol vermogen (49 kW) meegeven zodat het verschil qua vermogen duidelijk zichtbaar wordt. Zowel het uiterlijk als het rijgedrag heeft mij in positieve zin verrast. Tel daarbij op dat je tijdens het voorbijrijden bijna zonder uitzondering hoofden ziet draaien en dan heb je een prima mix voor een zeer interessante motor.

Bij Japanners denk je aan racemotoren, bij Italianen aan esthetiek en bij Engelsen denk ik meteen aan stijl, netheid en klasse. Drie woorden die naar mijn mening goed bij de Triumph Bonneville passen. Tegelijkertijd geeft Triumph het beeld van ‘rauwe mannen motoren’ waarmee je zonder probleem door weer en wind kan rijden. Dit imago doet mijn gedachte tijdens het rijden dikwijls terug schieten in de geschiedenis en als je over een verlaten landweggetje rijdt zou je je zomaar kunnen inbeelden in het herfstachtige Nederland van de jaren 60 te cruisen. Ik zeg cruisen aangezien ‘rijden’ niet het juiste gevoel overbrengt en ‘racen’ niet echt van toepassing lijkt op dit type motoren. Op een Bonneville ‘cruise’ je terwijl je met een brede glimlach de omgeving in je op kan nemen. Dit neemt niet weg dat sportief rijden volledig buiten de mogelijkheden behoort maar hier ligt logischerwijs niet de focus bij de Bonneville.

Zoals gezegd heeft Brikkels twee Bonnevilles meegekregen waarvan de standaard Bonneville op 35kW was terug gezet. Bij het ophalen van de motoren hebben we er meteen een kleine tourtocht mee gemaakt langs de kust van Noord-Holland. Het verschil in vermogen valt daarbij nauwelijks op. In een sprint merk je dat de T100, die op vol vermogen stond, net even een langere adem had en daardoor iets langer door kon accelereren. Bij het optrekken en tot de 110 km per uur merk je weinig tot geen verschil. We hebben eerder bij de MV Agusta Brutale, de Honda CB500F en de Suzuki V-Strom al gezien dat 35 kW zeker niet saai hoeft te zijn. Ook deze Bonneville bewijst dat zowel de beginnende bestuurder als een ervaren motorrijder genoeg plezier kan beleven aan een motor binnen de A2 rijbewijscategorie.

De kust van Noord-Holland gaf ons naast mooie plaatjes langs het strand ook de mogelijkheid om reacties van het voorbij struinende publiek te pijlen. Want reacties krijg je bijna zonder uitzondering. De Bonneville is een begrip en zeker als je met twee Bonnevilles bezig bent om ze goed op de foto te zetten kan je verwachten dat er opmerkingen komen. “Oei, das een oudje… Maar wat heb je hem mooi gerestaureerd!!” was wellicht de beste reactie die ik kreeg en die Triumph zich kon wensen. De retro look werkt! En als je kritisch naar de motor kijkt dan realiseer je je dat er weinig punten zijn die verraden dat deze motoren bouwjaar 2013 hebben. Wellicht is de digitale tijdsaanduiding in de cockpit de meest opvallende aanwijzing dat dit toch echt nieuwe motoren zijn.


Op het eerste gezicht lijkt er niet heel veel verschil tussen de Bonneville (standaard) en de Bonneville T100 Black. Echter, als je de motoren naast elkaar zet en de details in je opneemt zie je weldegelijk verschillen. Zo heeft de T100 Black een groter voorwiel en zijn de wielen voorzien van spaken die omlijst worden door zwarte velgen en naven. De grootte van het voorwiel zorgt ervoor dat de motor op het rechte stuk stabieler aanvoelt maar in de bocht lever je hierdoor aan wendbaarheid iets in. De standaard Bonneville daarentegen heeft gegoten aluminium wielen die qua grootte kleiner zijn dan de T100. Dit zorgt er voor dat de standaard Bonneville een stuk prettiger door de bochten gestuurd kan worden en wendbaarder aanvoelt.

Naast de wielen, dat wellicht het meest opvallende verschil is tussen de twee Bonnevilles, is het stuur op beide motoren zeer verschillend. Mijn eerste meters waren op de standaard Bonneville waarbij het stuur breder is dan de T100 Black en de handvatten ‘normaal’ aanvoelen. Na de overstap op de T100 Black word je direct geconfronteerd met dit soort kleine verschillen, zo is dit stuur meer naar binnen gevouwen en zijn de handvatten een stuk dikker. Normaal gesproken wen je hier snel aan maar nu kon ik mij er moeilijk overheen zetten. Voor mij zorgt het stuur op de T100 Black voor een onnatuurlijke positie en zijn de handvatten te dik om comfortabel je hand eromheen te vouwen. Mijn voorkeur gaat wat stuur betreft dan ook zeker naar de standaard uitvoering. Het geeft net een wat rustigere en comfortabelere zithouding. Wellicht heeft Triumph dit met opzet gedaan en voldoet de T100 Black hiermee aan het venijnige imago dat ze deze T100 Black willen meegeven.

Er zit ook een klein verschil in de zithoogte van de motoren. De T100 Black heeft een zithoogte van 775 mm en de standaard Bonneville een zithoogte van 740 mm. Ondanks dit verschil zijn beide motoren zeker geschikt dus voor de motorrijder onder de 1.80m. Daarnaast is de cockpit is op de T100 Black ook iets uitgebreider dan de standaard uitvoering. Op de T100 Black beschik je naast een analoge kilometerteller over een toerenteller en kan je op een digitaal display de tijd en de gereden kilometers aflezen. Op de standaard Bonneville is de toerenteller weggelaten waardoor je meer aangewezen bent op je gevoel. Overigens geeft de motor voldoende feedback zodat de toevoeging van een toerenteller eigenlijk overbodig is. Wat ik persoonlijk een leuk aspect van de Bonneville(s) vind is de aanwezigheid van een fysieke choke. Bij veel nieuwe motoren wordt dit gewoon elektrisch geregeld en persoonlijk mis is daardoor iets aan beleving in het opstartproces. Zeker bij de T100 Black was het noodzakelijk bij het starten van een volledig koude motor om de choke een beetje aan te zetten. Vervolgens loopt de motor soepel en zonder problemen. Dit proces past helemaal bij het retro idee rondom de Bonneville. Een elektrische choke had wat mij betreft niet gepast bij deze klassieke motor.

Beide motoren beschikken overigens over dezelfde parallelle twin-motor van 865cc met brandstofinjectie. De ‘peashooter’ uitlaatpijpen maken de motor af en zorgen bij het terugschakelen bijna zonder uitzondering voor een heerlijke roffel die je motorhart een sprongetje doet maken. Qua uiterlijk, geluid en techniek zit het dus wel goed met de Bonneville. Wat mij echter positief verrast heeft zijn de rijeigenschappen die bevestigen dat dit gewoon een moderne motor is waarmee je zonder veel sleutelwerk plezier van kan hebben. Het vermogen bouwt zich goed op en eindigt bij een topsnelheid van boven de 150 km per uur. Vanaf 2500 toeren krijgt de motor zijn vermogen en krijg je bij het accelereren een heerlijke brul uit de uitlaat. Ook beschikt de motor over verrassend veel koppel. In de 3e versnelling schiet je in ‘no-time’ van 70 naar 140 km per uur. Meer dan voldoende voor deze cruisemotor die zich door de stad, langs boulevards en over B-wegen in zijn element voelt. Het gebrek aan windbescherming zorgt er echter voor dat lange afstanden en tourtochten niet ideaal zijn op de Bonneville. Triumph heeft hiervoor met bijvoorbeeld de Tiger een beter alternatief in haar portfolio. Mocht je toch geneigd zijn een (lange) tourtocht met de Bonneville te maken vermijdt dan de snelwegen en stel de Garmin in op een bochtenroute zodat de motor optimaal tot zijn recht komt. Bochten nemen wil de Bonneville namelijk wel! De standaard uitvoering zou hierbij mijn voorkeur genieten. De kleinere/standaard bandengrootte zorgt ervoor dat je net even wat flexibeler in de bochten bent en persoonlijk vind ik dat heel fijn. De motor reageert direct, zonder de kleine vertraging die ik op de T100 Black wel voelde.

Gelukkig heb ik tijdens het testen geen noodstop hoeven maken maar tijdens de simulatie op het parkeerterrein komen beide Bonnevilles goed uit de test. De enkele schijfrem voor is ruimschoots voldoende om de motor snel tot stilstand te brengen. Ook als je gecontroleerd wil remmen krijg je voldoende feedback en de ‘hapt’ de rem niet. Het verbruik van de motoren ligt op 1 liter per 21 km en met een tankinhoud van 16 liter hoef je zeker niet van tankstation naar tankstation te rijden. Wat dat betreft ligt een tourtocht dus wel in de mogelijkheden. Het ligt aan de berijder of je dit ook daadwerkelijk wilt doen. Bij Triumph gaven ze aan zonder probleem naar Duitsland heen en weer te rijden op de Bonneville zonder een greintje pijn. Mijn kont heeft was dat betreft iets meer zitvlees nodig om ook een dergelijke uitspraak te kunnen doen maar het geeft wel aan dat comfort per rijder verschillend is.


Concluderend kan ik zeggen dat de woorden van Triumph volledig tot zijn recht komen bij de Bonnevilles. Tijdens het testen heb ik de vrijheid van het rijden ervaren, open wegen opgezocht en, zoals bij bijna alle motoren, een ultiem gevoel van onafhankelijkheid ervaren. Wellicht zijn deze woorden ook toepasbaar op het gros van de overige motoren, maar in combinatie met het stoere, rauwe, en toch stijlvolle Triumph imago krijgen deze woorden nog meer betekenis waardoor je tijdens het rijden optimaal kan genieten. Dat is waarschijnlijk het grootste pluspunt wat ik bij de Bonnevilles ervaar. Tel daarbij op dat de motor er stoer uit ziet, je over voldoende vermogen beschikt en dat de standaard uitvoering verrassend goed, en de T100 Black gewoon goed stuurt, en dan kan ik niet anders dat de Bonneville warm aanbevelen. Overigens, het kitje om de motor te reduceren van vol vermogen naar 35 kW kost rond de €50,- exclusief montagekosten. Zeker niet onoverkomelijk en hierdoor kan je je 35 kW periode met gemak en plezier doorkomen en heb je daarna meteen een vol vermogen motor tot je beschikking.

De standaard Bonneville is van jou voor €9.490,- en voor de speciale T100 Black editie die er, toegegeven, net even wat stoerder uitziet, betaal je €10.590,-. Ik realiseer me dat dit voor de beginnende bestuurder die net alle kosten van het behalen van zijn A2 rijbewijs heeft gehad een hoop geld is. Bedenk hierbij dat Triumph de Bonneville sinds 2001 bijna ongewijzigd op de markt heeft. Tweedehands kan dus zeker ook een optie zijn. Retro motoren zijn in ieder geval weer helemaal in en na deze test begrijp ik waarom. Hedendaagse techniek in klassiek (stoere) stijl lijkt een ideale combinatie die samenkomen in de Triumph Bonneville.

Tekst: Hugo
Foto's: Brikkels

Modeljaar: 2013
 

Meer info over de verschillende rijbewijscategorieën? Klik hier.

 




Opties

Lettergrootte:

Poll

Met de motor op vakantie?


Ja Nee

Contact

Vragen of opmerkingen? neem hier contact met ons op!

Motor Marktplein

Wilt u als dealer uw motoren aanbieden via het Motor-Marktplein dan kunt u zich hier aanmelden

KW - PK

KW
PK